സണ്‍ഷേഡിലെ ഷാമ്പൂ അഥവാ കണ്‍ഡിഷ്ണര്‍



നല്ല കണ്ടിഷന്‍ ആയിക്കാണും എന്നാ കരുതിയത്‌. പതനത്തിന്റെ മുനാം ദിവസം ദിവാസ്വപ്നം കണ്ടുനീലാകാശം നോക്കി
സണ്‍ഷേഡില്‍ മലര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന അഞ്ജനയുടെ ഹെയര്‍ കണ്‍ഡിഷ്ണര്‍ കണ്ടാല്‍ കരച്ചില്‍ വരുമായിരുന്നു. ഒരു അബദ്ധത്തിന്റെ പുറത്താനെലും വാരിക്കുഴിയിലേക്ക് തള്ളിയിട്ടത്തിന്റെ ദേഷ്യം അത് അഞ്ജനയെ നോക്കികൊണ്ട് കൊഞ്ഞനം കാട്ടി തീര്‍ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അന്ന്, Friday the 13th ഒരു കറുത്ത ദിവസം ആകുമായിരുന്നു. ബാല്കണിയിലുടെ ഇരുമ്പഴിക്കുള്ളില്‍നിന്ന് ചിണ്ങ്ങുന്ന അവളെ സമാധനിപ്പികാന്‍ സഹപാഠികള്‍ ഒത്തുചേര്‍ന്നു. വാര്‍ഡന്റെ കൈയ്യോ കാലോ പിടിച്ചു സംഘടിപ്പിച്ച ക്ലീനിംഗ് സ്റ്റിക്ക് കൈയ്യില്‍ ഏന്തി പ്രണിത വന്നപ്പോള്‍ വരവേല്‍കാന്‍ എല്ലാരും ഉത്സാഹിച്ചു.

പരിശ്രമം ഒന്ന്- അഞ്ജനയുടെ ബാല്കണിയില്‍ നിന്നും ആരംഭിച്ചു. വീണിടം വിഷ്ണുലോകമാക്കിയ കണ്‍ഡിഷ്ണര്‍നെ ഒന്ന് തലോടാനെ ആ വടിക്ക് കഴിഞ്ഞുള്ളൂ . പ്രണിതയുടെ വിടാത്ത പരിശ്രമം പരാജയ്പെടും മുന്‍പ് അമ്മുവിന്‍റെ ഐഡിയ വന്നു . “അപ്പുറത്തെ ബാല്കണിയില്‍ നിന്നും ചെയ്യാം , next balcony is the best balcony”. അങ്ങിനെയും ഒരു പഴമൊഴി ഉണ്ടെന്ന പുത്തന്‍ അറിവ് കിട്ടിയ അന്നമ്മ busy messaging -നിടയിലും അതേറ്റു പറഞ്ഞു .പിന്നെ ജാഥ പുറപ്പെട്ടു , അടുത്ത ബാല്കണി ലക്‌ഷ്യമിട്ട് . നമിതയുടെ നട as usual തുറന്നില്ല ,പിന്നെ അശ്വിനിയുടെ വാതില്‍ തട്ടി തുറന്നു അകത്തേക്ക് അതിക്രമിച്ചു കയറി ബാല്കണിയില്‍ എത്തി . വലപിടിച്ച വേസ്റ്റ്ബാസ്കെറ്റ് ഒരു വശത്തേക്ക് തള്ളി മാറ്റി പരിശ്രമം പുനരാരംഭിച്ചു .

അഞ്ജനയുടെ ബാല്കണിയില്‍ നിന്നും അന്നമ്മയും വിധുവും നോക്കി നിന്നു . ഒരാറ് വയസുകാരിയുടെ ജിജ്ഞാസയോടെ ഹര്‍ഷയും അവിടെ എത്തി. ജനാല ഉന്തി തുറന്നു നമിതയും കാഴ്ചക്കാരിയായി . ഉന്തും തള്ളുമായി ബാല്കണിയില്‍ ആകെ ബഹളം . “കിണറ്റില്‍ വീണ കുട്ട്യേ പോലെ എന്‍റെ ഷാമ്പൂ ..” എന്ന് പറഞ്ഞു അഞ്ജന നെഞ്ചത്തടിച്ചു കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു . (അത് അവളുടെ സ്വന്തം ‘കണ്‍ഡിഷ്ണര്‍ ’ ആണെന്ന് അവള്‍ മരന്നുപോയതവാം).

ഞാന്‍ എങ്ങോട്ടും ഇല്ലെന്ന മട്ടില്‍ കണ്‍ഡിഷ്ണര്‍ വടിയോടു മല്ലടിച്ച് നിന്നു . പരിശ്രമം 2 , അശ്വിനി . നീണ്ട കാലും നീണ്ട കൈയും ഉള്ള അശ്വിനി പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കിയിട്ടും ഉടുപ്പില്‍ കുമ്മയമായെന്നല്ലാതെ കണ്‍ഡിഷ്ണര്‍ വഴങ്ങിയില്ല . പ്രതീക്ഷ നഷ്ട്ടപ്പെട്ട അഞ്ജനയുടെ സാഹയത്തിനു അശ്വതി എത്തി . പരാജയം ഏതെന്നു അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഈ മിടുക്കിപെണ്‍കുട്ടികളോട് മത്സരിക്കാന്‍ വെറും 25 cm പോരെന്നു മനസിലാക്കിയവണം ,കണ്‍ഡിഷ്ണര്‍ അവസാനം അനുസരിച്ച്. സണ്‍ഷേഡില്‍ നിന്നും നേരെ താഴേക്ക്‌ !

നിലം പതിച്ച കണ്‍ഡിഷ്ണര്‍നെ തന്റെ കൈകുമ്പിളില്‍ വാരിയെടുക്കാന്‍ അഞ്ജന വേഗം 3 നില ഓടിയിറങ്ങി . ഇത്ര നേരത്തെ ഗോള്‍ഫ് കളിയില്‍ ആദ്യത്തെ സ്ട്രൈക്ക് ലഭിച്ച അശ്വതിയെ ഏവരും അഭിനന്ദിച്ചു . കൈവിട്ടു പോയ മുതല് തിരിച്ചു കിട്ടിയ അഞ്ജനയെ എല്ലാരും ജയ് വിളിച്ചു . ഹോ! സമാധാനം , ഇനിയെങ്കിലും അവളൊന്നു കുളിക്കുമല്ലോ എന്ന ആശ്വാസമായിരുന്നു പിരിയുമ്പോള്‍ എല്ലാവരുടെയും മുഖത്ത് !!


ഒരു ആഫ്റ്റര്‍നൂണ്‍



ചിന്തിച്ചു ചിന്തിച്ചു മടുത്തു. എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത് എന്നുപോലും അറിയാതെ എത്ര നേരം ചിന്തിക്കും? സമയം മുന്നു മണി ആകാറായി, ക്ലാസ് റൂം ഒഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി. ഉച്ചയൂണിനു ശേഷം മടിച്ചു മടിച്ചാണ് ക്ലാസ്സില്‍ എത്തിയത് . ഇന്നലെയോളം തകര്‍ത്തു പണിയെടുത്തു. കണ്ണ് കഴക്കും വരെ പഠനപരിപടികളില്‍ മുഴുകി. തലവേദനിച്ചിട്ടും വായിക്കനുല്ലതെല്ലാം വായിച്ചു തീര്‍ത്തു. ഉറക്കം കണ്ണില്‍ തട്ടി വിളിച്ചിട്ടും ഉണര്‍ന്നിരുന്നു പരമാവധി ജോലിയും തീര്‍ത്തു. രാത്രി എപ്പഴോ ഉറങ്ങി. ഇനി ഇന്ന് വിശ്രമമാണ്. നാളത്തേക്ക് കാര്യമായി ഒന്നും ഇല്ല . ഇന്നൊന്നു ഉറങ്ങണം. എല്ലാവരുടെയും മനസ്സില്‍ ഇതേ ചിന്തയാണ്.


4.30വരെ ക്ലാസ്സുണ്ടെങ്കിലും , അധ്യപകരില്ലാതെ, കുത്തിവരച്ചിട്ട ക്ലാസ് റൂമിലെ ബോര്‍ഡ്‌ നോകി എത്ര നേരംവെറുതെ ഇരിക്കാനാകും ? കണ്മുന്നിലെ കറുത്ത കമ്പ്യൂട്ടര്‍ ഫ്ലാറ്റ് സ്ക്രീനില്‍് ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ എക്സ്പ്ലോറെര്‍ തുറന്നുവെച്ചു വിദ്യ അഭ്യസിക്കുന്നവരെ അങ്ങിങ്ങായി കാണാം. 100 ഇല്‍ 90 സൈട്സും ബ്ലോക്ക്ട് ആണ്, അതുകൊണ്ട് പഠിത്തം തന്നെ ആണ് അവരെ കംപ്യുട്ടര്‍ ആകര്‍ഷിക്കുന്നത് എന്ന് കരുതാം.

ചിലര്‍ വട്ടം കൂടിനിന്നു ഹോസ്റലിലേക്ക് തിരിക്കാനുള്ള ചര്‍ച്ചയിലാണ്. കസ്സെരകളില്‍ മുക്കാലും ഒഴിഞ്ഞുകിടകുന്നു. ബാക്ക് ബെഞ്ചിലെ പരന്ന കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സ്ക്രീനിനു മുകളിലൂടെ കാണുന്ന കാഴ്ച്ചകള്‍ കണ്ടു ചിന്ദകളില്‍മുഴുകി ഇരിക്കാന്‍ ആദ്യമൊക്കെ രസമായിരുന്നു. പക്ഷെ ഷീണം മിഴികളെ തഴുകിയുറക്കുന്നു . 2 മിനിറ്റ് നിശബ്ദതകിട്ടിയാല്‍ അതൊരു താരാട്ട് പാട്ടൂപോലെ ഗുണം ചെയ്യും.

പ്രകാശം ജനാലവഴി അകത്തേക് എത്തിനോക്കുന്നു. വെള്ള കുമ്മായം പൂശിയ മതിലുകള്‍ വെളുത്തു ജ്വലികുന്നത്കാണുമ്പോള്‍ കണ്ണ് മഞ്ഞളിക്കുന്നു. ഇളം ചൂടും തണുപ്പും കലര്‍്ന്ന കാറ്റ് ഉറങ്ങാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു. “വാ, ഹോസ്റ്റലില്‍ പോകാം. ഈവിടെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കുത്തിയിരിക്കുന്നെ? ഈ സമയം ഒന്ന് തലച്ചായിക്കാം” പറഞ്ഞത് എന്നോടല്ലെഗ്ഗിലും, പറഞ്ഞതില്‍ കാര്യമുണ്ട്. മണി മൂന്നേകാല്‍ ആകുന്നു. 3 .30 നു ഹോസ്റ്റലില്‍ എത്തിയാല്‍ 5 മണിക്ക് ചായ വരുന്നത് വരെ ഒരു സുഖശയനം പാസാക്കാം. ആശ്വാസത്തോടെ പാതി അടഞ്ഞ മിഴികള്‍ തിരുമ്മി കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സ്വിച്ച് ഓഫ്‌ ചെയ്തു. വേണോ വേണ്ടയോ എന്ന് സംശയിച്ചു, മടിച്ചു മടിച്ചു സീപീയൂവിനു പുറകെ മൊണിട്ടറും ഓഫ് ആയപ്പോള്‍, എഴുനേറ്റു പ്ലഗ്ഗ് ഓഫ്‌ ചെയ്തു. ബാഗ്‌ എടുത്തു തൊളതിട്ടു മുന്നോട്ടു നടക്കാന്‍ ഒരുങ്ങുമ്പോള്‍ അതാ വരുന്നൂ…. കലിയുഗത്തിലെ അവതാരമെന്ന പോലെ,… ക്ലാസ്എടുക്കാനുള്ള വരവാണ്… ഈ പതിനൊന്നാം മണിക്കുറില്‍!!

ബാലി വധം ആരംഭിക്കുകയായി . നിമിഷ നേരത്തെ ആശ്വാസത്തിന് വിട പറയേണ്ടി വരുമ്പോള്‍ ഉള്ള വിമ്മിഷ്ടം! ക്ലാസ്സില്‍് പറയുന്നതൊന്നും തിരിയുനില്ല. വിഷയം ഔട്ട്‌ ഓഫ് കവറേജാണ്. ലോക കാര്യങ്ങള്‍ പഠിക്കുവനൊ മനസിലാക്കുവാനോ ഉള്ള മാനസിക അവസ്ഥയില്‍ ഉള്ളതല്ല. തലച്ചോറ് ലോ ബാറ്ററിയില്‍് ആണ്. കഷ്ടപ്പെട്ടെന്‍ഗിലും കണ്ണ് തുറന്നു പിടിച്ചു ചിന്തകളുടെ ലോകത്തേക് വീണ്ടും യാത്ര തിരിച്ചു.